დავიღალე,უამრავი ფიქრი მოსვენებას არ მაძლევს,ვერ ვიტან ჩემს თავს … არ მინდა რომ ასეთი ვიყო,უფრო მტკიცე და არ დამთმობი მინდა ვიყო,მაგრამ ვერ ვარ …

ბევრი მეგობარი მყავს,თითქმის ჩემს გარშემომყოფებთან დაბალანსებული მაქვს ურთიერთობა კარგი გამარჯობით,თბილი მოკითხვებით და მთელი ტრადიციებით როგორც არის ჩვენთან მიღებული,მოგეხსენებათ.თუმცა ახლო ადამიანი რომლებსაც აბსოლიტურად ყველაფერს ვუყვები,ერთი ორია,მშობლების და დების გამოკლებით,მაგრამ არსებობს ისეთი რაღაც რასაც მშობელ დედას ან მამას ვერ ეტყვი,უფრო შენი ტოლი გჭირდება ასეთ მომენტში…

ისეთი ადამიანიც მყოლია, მეგონა რომ უბრალოდ მასზე ძვირფასი არავინ მყავდა,იყო ძალიან გულახდილი,გულწრფელი,მაგრამ ეს ყველაფერი მეგონა… დიდი ხნის შემდეგ გავიგე რომ თურმე  რომ თურმე იმდენი ხნის ურთიერთობა ტყუილი იყო და მეტი არაფერი,ასეთებიც ხდება … სულ ეხლახანს აღმოვაჩინე რო ჩემი მეორე დაქალიც არ ყოფილა მთლად ისეთი,ეს ორი ერთმანეთისაგან რადიკალურად განსხვავდება,შეიძლება ითქვას რომ ეხლა რაც მოხდა უფრო სერიოზულად იმოქმედა ჩემზე,როცა ჩემს რეპუტაციას  ეხებიან,მაშინ მე მე არ ვარ : ) ალბათ ესეც გამივლის,რო ამბობენ რო დრო ყველაფერს კურნავსო,ოოოოოოოოო ამაზე დიდი ტყუილი მე არასდროს არ მსმენია,უბრალოდ ადამიანი დროთა განმავლობაში ყველაფერს ეგუება,დავიწყებით არაფერი არ ავიწყდება მაგრამ მძაფრი შეგრძნებებიც აღარ აწუხებს,ალბათ მეც გამივლის … ალბათ!

 

Advertisements
This entry was published on მარტი 29, 2012 at 11:49 AM and is filed under Generally. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: